أخرس و أعمى و أبكم . « 1 » فرمود : صاحب طنبور در قيامت محشور شود در حالتى كه روى او سياه و در دست او طنبورى است از آتش و هفتاد [ هزار ] ملك با گرزهاى آتشين بر سر و صورت او مىكوبند . اين حال نوازنده ، و امّا حال خواننده پس او محشور شود در قيامت لال و كور و كر . تا اينكه فرمود : « و يحشر الزاني مثل ذلك « 2 » و صاحب المزمار مثل ذلك و صاحب الاف مثل ذلك » . و در حديث ديگر به جاى كلمهء آلاف فرمود : « صاحب الدف » . « 3 » احاديث در اين باب در اين مختصر جمع نمىشود ، فقط به اشاره مىگذريم . در خانه اگر كس است يك حرف بس است . امّا فرمان الهيه و اعلان قرآن مجيد اوّلا در سورهء مباركهء مائده در اواخر اين سوره اعلان فرمود : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنْصابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوه ُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ) * . « 4 » مىفرمايد : آگاه باشيد اى كسانى كه ايمان آورديد اين است و جز اين نيست كه خمر ( يعنى هر مسكر بالأصاله به تمام اقسام

--> « 1 » جامع الأخبار ، ص 433 ، ح 1212 . « 2 » دنبالهء همان حديث . « 3 » در جامع الأخبار « صاحب الدف » آمده است و ممكن است « الاف » تصحيف الدف بوده باشد . « 4 » مائده ( 5 ) : 90 .